Ksiądz na randce ma trudniej

ksiadz_Kazimierz_Bem_Replika_LGBT_m„Ksiądz na randce ma trudniej” – o doświadczeniu bycia duchownym gejem, o znajomości z Tomaszem Terlikowskim i o różnicach między chrześcijaństwem w Polsce i USA z Kazimierzem Bemem, ewangelicko-reformowanym pastorem Zjednoczonego Kościoła Chrystusa w USA rozmawia Marcin Dzierżanowski

 

Kiedy w swojej parafii ujawniłeś, że jesteś gejem, był szok?

Nie musiałem się ujawniać, kiedy parafianie wybierali mnie na proboszcza, już wiedzieli.

Zostałeś wybrany?

Tak. W Zjednoczonym Kościele Chrystusa, w którym służę, podobnie jak w wielu innych Kościołach protestanckich, kiedy ubiegasz się o urząd pastora, musi cię zatwierdzić cała parafia.

(…)

Podczas rozmowy kwalifikacyjnej w parafii temat orientacji wypłynął?

Byłem singlem, więc powiedzieli mi, że na pewno będę chodził na randki i oni to świetnie rozumieją. Nie ma problemu, ale jak już kogoś sobie znajdę i postanowię z nim zamieszkać, to oni chcieliby o tym wiedzieć wcześniej. No i najlepiej, żebyśmy się jednak potem pobrali.

(…)

Czy w pracy duchownego doświadczenie homoseksualności jest przydatne?

Tak, ale zależy, jak się to doświadczenie wykorzysta. Myślę na przykład, że dzięki temu, kim jestem, mam większą zdolność empatii. Ale ważne, żeby nie przesadzać. Mam znajomych pastorów, którzy za każdym razem, gdy wchodzą na ambonę, opowiadają o swojej homoseksualności. Już nawet mnie to zaczyna męczyć. Nie zmienia to faktu, że ujawnienie się jest bardzo potrzebne. Mam parafianina, 70-letni emerytowany wojskowy, hetero do szpiku kości. I kiedyś on mi mówi: „Wiesz, Kazik, odkąd przyszedłeś, łatwiej się nam w rodzinie rozmawia na pewne tematy”. Okazało się, że wnuk jego brata jest gejem, wszyscy o tym od lat wiedzieli, ale nikt nie poruszał tego tematu. No i jak się okazało, że miejscowy proboszcz jest homoseksualny, tabu zostało przełamane. Tak więc bycie gejem pomaga mi w byciu pastorem.

A odwrotnie: bycie pastorem pomaga czasem w byciu gejem?

Oj, nie za bardzo. Na randkach jako ksiądz mam znacznie trudniej. Kiedy mówię, że jestem pastorem, często widzę popłoch w oczach. Jeden pan zapytał mnie nawet, czy molestuję dzieci. Bycie gejem nie gwarantuje braku uprzedzeń. Ale są też miłe sytuacje. Na jednym z pogrzebów siostra zmarłego zaczęła mnie swatać ze swoim wnukiem! (śmiech)

Okazja dobra, jak każda inna.

Robiła to bardzo subtelnie. Najpierw spytała: „A czy pastor jest sam?” A potem: „Bo ja mam bardzo fajnego wnuka…”

 

Cały wywiad do przeczytania w „Replice” nr 59

Foto: archiwum prywatne

spistresci

Tęczowy raport o stanie państwa 2015

LGBT USASerdecznie zapraszamy na doroczną debatę o sytuacji osób LGBTI w USA. Debata odbędzie się 17 grudnia o godzinie 16:00 w Ośrodku Studiów Amerykańskich Uniwersytetu Warszawskiego.

Podczas debaty zostaną poruszone m. in. następujące tematy:

  • Od 26 czerwca małżeństwa jednopłciowe są legalne na całym terytorium USA – czy w kwestii równości osób hetero i osób LGBT już „pozamiatane”? Jakie są obecnie postulaty ruchu LGBTI?
  • Zasada niedyskryminacji ze względu na orientację seksualną kontra zasada religijnej wolności do… homofobii? Spór w stanie Indiana i głośny przypadek Kim Davis
  • Caitlyn Jenner, Laverne Cox, Chaz Bono – osoby trans zdobywają swe miejsce w przestrzeni publicznej i przy tej okazji pada pytanie: po co w ogóle nam płeć w dokumentach?
  • Czy ustanowienie urzędu Specjalnego Wysłannika ds. LGBTI przez prezydenta Baracka Obamę (został nim Randy W. Berry) to specjalny sygnał administracji USA do reszty świata?
  • Czy jest dobrze, a będzie tylko lepiej, bo jesteśmy „ready for Hillary”? Społeczność LGBTI i wybory prezydenckie 2016

W debacie udział wezmą:
Tomasz Basiuk, Ośrodek Studiów Amerykańskich
Krystyna Mazur, Ośrodek Studiów Amerykańskich
Pamela Wells, amerykańska aktywistka LGBTI mieszkająca i działająca od kilku lat w Polsce, współpracowniczka „Repliki”
oraz Christopher Midura, Radca ds. Kultury i Prasy, Ambasada USA

Prowadzenie: Mariusz Kurc, redaktor naczelny magazynu LGBTI „Replika”

Gdzie: Ośrodek Studiów Amerykańskich, Al. Niepodległości 22, sala 217

Kiedy: czwartek 17.12.2015, godz. 16.00

Wszystkie artykuły z działu LGBT USA zebraliśmy w jednym miejscu. Plik pdf do pobrania z linku poniżej:
Replika – artykuły LGBT USA 2015

Wyoutowany prezenter

10425386_10153641717094994_1473726309824416947_nW sobotę w USA w sprawach LGBT oraz w dziennikarstwie – kolejny “pierwszy raz” – a mianowicie, po raz pierwszy wieczorne wiadomości w jednej z głównych stacji TV poprowadził wyoutowany gej – Thomas Roberts.

Podobno poradził sobie bezbłędnie.

Thomas Roberts ma 43 lata. Publiczny coming out zrobił 9 lat temu – na konferencji Narodowego Stowarzyszenia Dziennikarzy/ek Gejów i Lesbijek. Krok ten uznano wówczas za “samobójstwo kariery”.

Roberts powiedział wtedy, że przed współpracownikami wyoutował się już wcześniej. “Byłem w szczęśliwym związku, miałem wsparcie rodziny i przyjaciół, nie chciałem marnować więcej życia na tkwienie w szafie. Szafa – tak naprawdę to jest strach – to jakby przeszkoda na drodze do bycia w pełni sobą, albo bycia najlepszą wersją siebie” – tłumaczył. Dziennikarz przyznał również, że rok wcześniej magazyn “People” chciał umieścić go na liście “50 najbardziej seksownych kawalerów do wzięcia”. “Nie zgodziłem się” – mówił Roberts – “bo nie byłem żadnym kawalerem do wzięcia, ale nie wyjaśniłem, dlaczego, bo nie chciałem robić coming outu akurat w “People”.

Thomas Roberts jest od 16 lat w stałym związku z Partickiem D. Abnerem. W 2012 r. w Nowym Jorku wyszedł za niego za mąż.

Po sobotnim debiucie powiedział tylko, że “czuł się zaszczycony”

Wieczorne wiadomości to kolejny krok naprzód, ale przypomnijmy tylko, że Roberts nie jest pierwszym słynnym wyoutowanym dziennikarzem w USA – w ostatnich latach coming outy zrobili m.in. Anderson Cooper (CNN) i Robin Roberts (ABC).

A u nas? Wśród tzw. news anchors, czyli telewizyjnych prezenterów/ek wiadomości na razie wyoutowanych osób LGBT brak.

Thomas Roberts, congratulations!

Foto: Thomas Roberts

Nic kontrowersyjnego

Randy W. BerryRandy W. Berry, Specjalny Wysłannik Departamentu Stanu USA ds. Praw Człowieka Osób LGBTI w wywiadzie Mariusza Kurca.

„Nasza widoczność jest fundamentalną sprawą. Poprzez widoczność burzymy uprzedzenia i przekonania wyrosłe na niewiedzy. Teoretyczne konstrukcje padają pod wpływem poznania żywego człowieka. Nieporozumienia czy lęki wynikają najczęściej z tego, że ludzie nas nie znają. Najprostszą rzeczą, którą można zrobić – to po prostu dać się poznać, powiedzieć o sobie. Stajesz się w ten sposób częścią większego procesu: im więcej osób LGBTI mówi o sobie otwarcie, tym bardziej są one widoczne i budują większą społeczną akceptację – a większa akceptacja ośmiela kolejne osoby do otwartości. I to nie jest tak, że oni nagle odkrywają, że są gejami czy lesbijkami. Zawsze nimi byli, tylko po prostu uznali swą sytuację za na tyle komfortową, by o sobie powiedzieć. (…)

Ja sam praktycznie w każdym publicznym wystąpieniu – czy to jest Jamajka, czy gdzie indziej – wspominam, że mam męża i dwoje dzieci. Nie jestem tylko wyoutowanym gejem, jestem również mężem, ojcem, dyplomatą, mam wiele ról. Jestem multizadniowy, jak każdy.”

Cały wywiad do przeczytania w „Replice” nr 56

Foto: mat. pras.

spistresci

Homofobię trzeba zwalczać śmiechem

Unique-And-United-by-Maria-Lankina-20140723-1896-143O Adrianie i Krystianie Babilińskich, a także o ich bracie Alanie pisaliśmy już w 2013 r. Wszyscy trzej są gejami, od kilkunastu lat mieszkają w USA. Zarówno oni, jak i ich rodzice – Adam i Kasia  opowiadali wtedy o ich rodzinnych coming outach.

W ciągu ostatniego roku w życiu bliźniaków tyle się zmieniło, że postanowiliśmy do nich wrócić:

  1. Całkowicie się wyoutowali. W poprzednim tekście jeszcze poprosili nas o niepodawanie nazwiska, mieli jeszcze nieskończone 18 lat. Teraz nie było już żadnego problemu.
  2. O tym, że wyglądają jak „materiał” na modeli mówiliśmy im już za pierwszym razem, ale teraz „słowo stało się ciałem” – Adrian i Krystian są po swojej pierwszej sesji foto dla firmy Unique &United (biżuteria m.in. na gejowskie śluby)
  3. Założyli własną firmę BabilinApps– projektują strony internetowe – i już samo logo świadczy o tym, że firma jest LGBT-friendly

A poza tym nadal grzecznie chodzą do liceum.

W wywiadzie Mariusza Kurca „Homofobię trzeba zwalczać śmiechem” Adrian i Krystian mówią o modellingu, o pracy, o tym, jak radzą sobie ze szkolną homofobią a także o tym, czy mają chłopaków i czy planują małżeństwa.

O homofobii w szkole:

Krystian: Jak na mnie taki jeden patrzył spode łba, to powiedziałem mu „ślicznie wyglądasz”. Pewność siebie i poczucie humoru – to jest moja recepta na homofobię. Np. robię sexy minę i pytam takiego homofoba: „dałbyś mi swój numer telefonu?” On jest wściekły, a wszyscy wybuchają śmiechem. To działa.

Adrian: Jest w naszej szkole jeden chłopak, który otwarcie nienawidzi gejów – i jest za to nielubiany. Wiesz, dziewczyny z reguły wspierają gejów bardziej niż chłopaki hetero – a ponieważ chłopaki hetero chcą się podobać dziewczynom, to muszą tolerować gejów (śmiech). Bo żadna dziewczyna nie chciałaby chodzić z homofobem. Ale i bez tych kalkulacji jest po prostu coraz więcej chłopaków hetero, którym geje nie przeszkadzają.

O tym, czy w pracy, jako designerzy stron internetowych,  spotykają się z poglądem, że geje nie nadają się do technicznych spraw:

Krystian: Tak! To też jest śmieszne. Niektórzy nasi klienci myślą, że my jesteśmy tylko od „części artystycznej”. Geje – więc pewnie ładnie rysujemy i mamy zmysł estetyczny. Rzucamy wtedy parę parametrów technicznych na początek i obserwujemy, jak próbują ukryć zdziwienie (śmiech).

Adrian: Tim Cook z Apple’a zrobił fantastyczną robotę swym coming outem. Pokazał tym wszystkim młodym gejom, którzy może nie marzą, by być stylistami, tylko np. inżynierami, że można.

O legalizacji małżeństw jednopłciowych w ich stanie, Karolinie Południowej:

Krystian: Super, nie? Miałem pomysł, żeby na Halloween przebrać się za takiego bardzo przegiętego geja i zabierać parom hetero ich świadectwa ślubu. Bo jest ten głupi argument, że małżeństwa homoseksualne zniszczą tradycyjną rodzinę – to chciałem trochę poniszczyć (śmiech). Ale już tego nie zrobię, bo zalegalizowali!

O planach małżeńskich i planach na dzieci:

Adrian: Dzieci będę miał i to dużo. Siedmioro. Siedmiu synów – i z wszystkich „zrobię” gejów! (śmiech) A niech no tylko któryś przyjdzie i powie: „Tata, chciałem Ci coś powiedzieć… Tak naprawdę podobają mi się dziewczyny…” Już ja mu to wybiję z głowy! Będę lał pasem! (śmiech)

 

Cały wywiad – do przeczytania w „Replice” nr 53

spistresci

Prezentujemy najnowszą “Replikę”

replika53Już 28 stycznia br. ukaże się kolejny numer “Repliki”, który można już zamawiać na allegro (…przejdź do strony aukcji).

Na naszej okładce Krystian i Adrian Babilińscy, 19-letni bliźniacy geje, modele, informatycy i biznesmeni, którzy w wywiadzie Mariusza Kurca opowiadają o swej pierwszej profesjonalnej sesji fotograficznej, o swej firmie oraz o tym, jak radzą sobie ze szkolną homofobią w Karolinie Południowej (USA), gdzie mieszkają.

Poza tym do przeczytania w 53. numerze:

„Jak on to zrobił?” – specjalny biogram Roberta Biedronia, pierwszego w Polsce jawnego geja na stanowisku prezydenta miasta (Słupska) – z komentarzami samego zainteresowanego;

„Tęczowa miłość jest jak każda inna”  – z Alicją Majewską o jej hitach popularnych w społeczności LGBT a także o homoseksualnych przyjaciołach, rozmawia Przemysław Górecki;

„Bi to nie lans” – z Joanną Erbel, polityczką Zielonych, kandydatką na prezydentkę w Warszawy w zeszłorocznych wyborach, o biseksualności, poliamorii i „kodzie podrywowym” a także o lewicy i polityce miejskiej, rozmawia Marta Konarzewska;

„Przestajesz być najważniejszy” – Jacek i Andrzej Kacprzak Kubińscy, polska para małżeńska z Brighton (Wielka Brytania) opowiadają o swych adoptowanych synach w tekście Mariusza Kurca;

„Maratończyk” – o olimpiadzie Gay Games, której dziewiąta edycja odbyła się w zeszłym roku w Cleveland i Akron (USA), pisze Radek Rusnak, jedyny uczestnik z Polski;

„Egipcjanin, pół-Żyd i gej” – Omar Sharif Jr., wnuk słynnego aktora, opowiada o swym publicznym coming oucie w wywiadzie Pameli Wells;

Marcin Dzierżanowski, wicenaczelny „Wprost” i członek nieformalnej grupy chrześcijan  LGBT – o tym, co katolicy/czki LGBT napisali o swych relacjach z Kościołem w „Ankietach Franciszka”;

Krzysztof Tomasik o hetero sojusznikach i sojuszniczkach ruchu LGBT z lat 90.;

W dziale „Transakcje” Izabela Jąderek o transpłciowych dzieciach i ich rodzicach.

 

Felieton

„Zboczeńcy i pupile” Bartosza Żurawieckiego

 

Kultura:

Bartosz Żurawiecki w drugiej części materiału o AIDS w kinie pisze o tym, jak tę tematykę podejmuje się w filmach spoza USA;

Recenzje nowych filmów LGBT: „Gra tajemnic”, „Dumni i wściekli”, „Pani z przedszkola”.

Recenzje nowych książek LGBT: „Nigdy nie ocieraj łez bez rękawiczek. Tom III: Śmierć” Jonasa Gardella, „Rudolf Nurejew” Jana Stanisława Witkiewicza;

dział Muzyka, a w nim m.in. Madonna i Zdzisława Sośnicka

wystawa prac Bartka Jarmolińskiego w Toruniu

 

A poza tym:

Zbigniew Wodecki, Irek Bieleninik i następni– sojuszników LGBT będzie przybywać (wspólny projekt Kampanii Przeciw Homofobii i „Repliki”);

– 9. edycja Festiwalu Równe Prawa do Miłości – już w lutym;

Agata Chaber, prezes KPH, o postanowieniach spocie promującym związki partnerskie „Najbliżsi obcy” w TVP

– „Kuźnia liderów/ek LGBT” – lokalni/e działacze/czki kształcą się w ramach projektu Lambda Warszawa

– w „Czajniku” Taylor Lautner, Tom Ford, Mel B., Benedict Cumberbatch i Maciej Zakościelny

 

Dla prenumeratorów/ek gratis: rabat 30% na zakup „Homobiografii” Krzysztofa Tomasika w internetowym sklepie Krytyki Politycznej

 

Wysyłka numeru od 28 stycznia br.

Jason Collins: You can play

jason collinsKoszykarz Jason Collins, pierwszy wyoutowany gej w słynnej amerykańskiej lidze NBA mówi w wywiadzie specjalnie dla „Repliki” do polskich Czytelników/czek LGBT zakochanych w sporcie:

„Jeśli kochacie daną dyscyplinę, to powinniście trenować. Nie możecie dać się pokonać homofobii. Potrzeba jakiegoś śmiałka, który wystąpi jako pierwszy i powie o sobie. Może to będziesz właśnie ty, drogi czytelniku? A może ktoś inny. W każdym razie nie jesteście sami – jest cala masa osób LGBT, którzy kochają sport! Nie rezygnujcie ze swoich pasji. Możecie grać na takich samych zasadach, jak wszyscy inni.”

Pytany o osławioną „panikę w szatni”, którą wśród hetero zawodników miałby budzić (jawny) gej, Jason odpowiada:

„Nie, w szatni i pod prysznicami jest bez problemu (śmiech). To w ogóle nieporozumienie. Nie traktuję moich kumpli jak obiekty seksualne (…). Spędzamy ze sobą mnóstwo czasu, mamy wspólny cel w grze… Oni są dla mnie jak bracia, nawet potencjalnie nie są chłopakami w sensie romantycznym.
Poza tym jeśli czujesz się pewnie i jesteś dumny z tego, kim jesteś, to ta postawa emanuje na cały zespół i wywołuje szacunek. Trzeba homoseksualizm przyjąć na klatę i wtedy inni też nie będą mieli z nim problemu. A nawet jeśli, to będzie to ich problem.
Moi rodzice zawsze uczyli mnie, żeby się nie chować za innymi. Jestem czarny, mam 7 stóp wzrostu (212 cm – przyp. red) a teraz jeszcze wszyscy wiedzą, ze jestem gejem, więc trudno mi się raczej wtopić w tłum (śmiech).”

Cały wywiad Mariusza Kurca z Jasonem Collinsem, pierwszym wyoutowanym gejem w NBA – do przeczytania w najnowszej „Replice”, dostępnej w prenumeracie i w klubach.

Podziękowania dla ambasady USA w Warszawie za zorganizowanie wywiadu z Jasonem Collinsem

 

spistresci

3:0 dla homo

30homoKasia i Adam mają trzech synów: 22-letniego Alana oraz 18-letnich bliźniaków – Adriana i Krystiana. Wszyscy trzej są gejami. Cała piątka opowiada Mariuszowi Kurcowi o tym, jak przeżywali kolejne coming outy;

Krystian: Jak to jest być gejem i mieć braci, którzy też są gejami? Normalnie. Fajnie. A jak to jest być hetero i mieć braci hetero? Albo być gejem i mieć brata hetero? Albo siostrę? Bo tego nie wiem. Zawsze bardzo lubiliśmy jeździć na rowerach. Teraz się śmiejemy, że wiadomo dlaczego: lubimy sobie popedałować (śmiech)

Cały tekst do przeczytania w „Replice” nr 46

spistresci

Jako mąż i niemąż

tbasiukTomasz Basiuk, wykładowca Ośrodka Studiów Amerykańskich Uniwersytetu Warszawskiego, opowiada na podstawie własnych doświadczeń o tym, jak się bierze (jdnoplciowy) ślub w Nowym Jorku

„W Nowym Jorku nie można umówić się na konkretną godzinę ślubu, tak jak jest to możliwe w Polsce. Wzięliśmy więc numerek i siedzieliśmy w poczekalni. Trochę jak na poczcie.

-Dużo innych par czekało razem z wami?

-Sporo, bo to było piątkowe popołudnie. Mniej więcej połowa to były pary jednopłciowe, sporo też było osób zza granicy, imigrantów czy, takich jak my, turystów. Wreszcie przywołali nas do okienka razem ze świadkami – musisz mieć co najmniej jednego, my mieliśmy dwóch. Wszyscy podpisaliśmy dokumenty, potem znowu musieliśmy trochę poczekać. Wreszcie poproszono nas do kaplicy.

-Kaplicy?

Tak to się nazywa  – „chapel”.  W rzeczywistości  jest to pokój pozbawiony jakichkolwiek symboli religijnych. Przy pulpicie stoi urzędnik czy, jak to było w naszym przypadku, urzędniczka. Odczytała formułkę i tekst przysięgi. Tej przysięgi się nie powtarza, tylko mówi się na końcu „I do”. Jeszcze wymieniliśmy się obrączkami, co zresztą nie jest obowiązkowe. A na koniec pani urzędnik powiedziała, że możemy przypieczętować akt ślubu pocałunkiem.”

Cały wywiad Bartosza Żurawieckiego z Tomaszem Basiukiem – do przeczytania w „Replice” nr 46

 

spistresci

Zdrowi od 40 lat

jdrescherWybitny psychiatra Jack Drescher w wywiadzie Radka Korzyckiego wspomina proces usunięcia homoseksualizmu z listy chorób Amerykańskiego Towarzystwa Psychiatrycznego, opowiada także o ciągle podejmowanych próbach „terapii reparatywnej” osób homoseksualnych;

W upiornych latach 60. stosowano elektrowstrząsy. Albo pokazywano zdjęcia z pornografią i podawano jednocześnie medykamenty wywołujące uczucie wstrętu. (…) Ale jeszcze bardziej uderzający jest raport Josepha Nicolosi, który wraz z Elizabeth Moberly proponuje, jako metodę konwersji, zmuszanie chłopców do zajęć i czynności tradycyjnie, lecz powierzchownie kojarzonych z męskością. A więc uprawianie sportu drużynowego, unikanie wystaw, opery, filharmonii, nieromantycznych relacji z kobietami, np. przyjaźni, uczenie się od heteroseksualnych kolegów technik chodzenia i siadania bez zakładania nogi na nogę, flirtowanie z kobietami pod nadzorem terapeutów, trenowanie heteroseksualnych stosunków płciowych, a w końcu znalezienie sobie żony i spłodzenie z nią dzieci. Taki absurd może skończyć się tragedią.

Cały wywiad Radka Korzyckiego z doktorem Jackiem Drescherem – do przeczytania w „Replice” nr 46

spistresci